Jij, grillige rouw
je besluipt me
wanneer ik je het minst verwacht

je ligt naast me in bed
houdt me fluisterend uit mijn slaap

Jij, zachtaardige rouw
neemt mijn hand
en wandelt met me langs mijn pad van melancholie

Je wijst en laat me mijn blik rusten op lang verloren momenten

Soms pak je mijn hand en draai je me in het rond
tot ik duizelig val in de zacht opgeschudde kussens van het herbeleven

Beste rouw,
We zijn nu al een tijdje samen
en ik moet je vertellen
soms verveel je me
irriteer je me omdat je niets verandert
aan het waarom van ons samenzijn

Maar altijd, vlak voor ik de deur voor je openzet en je wil vragen te vertrekken
omarm je me met armen vol aandenken
en ervaar ik weer de zoete pijn van wat niet terugkeert
toch voor altijd bij me blijft

Rouw, je kwam uit liefde